Παιδί και καταναλωτισμός

322

Η αλήθεια είναι, ότι ποτέ άλλοτε δεν κυκλοφορούσαν πολλά υλικά αγαθά όσο τις τελευταίες δύο 10ετίες μέχρι την οικονομική κρίση.

Τα παιδιά καθημερινά βομβαρδίζονται από μηνύματα για τα δεκάδες νέα προϊόντα που κυκλοφορούν.  Το αποτέλεσμα;  Τα θέλουν όλα.

Πολλές φορές, οι γονείς δεν μπορούν να σταματήσουν τη μανία των παιδιών τους να αποκτήσουν τα πάντα.  Ο παιδικός καταναλωτισμός αντικατοπτρίζει ως ένα βαθμό την κοινωνική πραγματικότητα.  Το θέμα γίνεται σοβαρότερο, αν λάβουμε υπόψη μας, ότι εμείς καθοδηγούμε την καταναλωτική συμπεριφορά των παιδιών, με αποτέλεσμα να ζητούν διαρκώς νέα πράγματα, προσπαθώντας άλλοτε να φθάσουν τους φίλους τους ή να τους ξεπεράσουν.  Συνεπώς, τα «θέλω» των παιδιών δεν σταματούν ποτέ, ενώ κάθε νέο παιχνίδι είναι ωραίο, ωσότου κυκλοφορήσει το επόμενο.

Πώς αισθάνεται το παιδί;

Βρίσκεται σε συνεχή αναζήτηση του καινούργιου.

Επιδιώκει διαρκώς να ξεχωρίζει.

Αισθάνεται από νωρίς άγχος και απομόνωση.

Δε γεύεται τη χαρά της προσπάθειας.

Δεν αυτενεργεί.

Δε συνειδητοποιεί ότι είναι αδύνατον να αποκτά οτιδήποτε ζητήσει και ότι πάντα υπάρχουν όρια.

Αποκτά μια σχέση ιδιοκτησίας με τα αντικείμενα, η οποία, ίσως καταλήξει να είναι και η σχέση που θα αποκτήσει με τους ανθρώπους.

Η δική μας ευθύνη

Πολύ συχνά, επειδή οι γονείς δε διαθέτουν αρκετό χρόνο για να ασχοληθούν με τα παιδιά τους, προσπαθούν να αναπληρώσουν αυτό το κενό αγοράζοντάς τους υλικά αγαθά.

Έτσι , όμως, κινδυνεύουν να περάσουν στο άλλο άκρο.  Μάλιστα, μερικές φορές υπερβάλλουν, προσφέροντας αντικείμενα προτού καν το ίδιο τα επιθυμήσει, με αποτέλεσμα να του ασκούν πίεση.

Παρόμοια τακτική εφαρμόζουν και στην εκπαίδευσή του.  Προτιμούν –όσοι έχουν τη δυνατότητα- τα ακριβά ιδιωτικά σχολεία, τους ακριβότερους καθηγητές για τα ιδιαίτερα μαθήματα κ.τ.λ.

Υπάρχουν και γονείς που αναρωτιούνται τελικά μήπως είναι ορθότερο να μην αγοράζουν στα παιδιά τίποτα –σκεπτικό το οποίο είναι εξίσου λανθασμένο.  Απλώς, πρέπει να τηρείται ένα μέτρο.  Ειδικά σε εποχές κρίσης, η προσπάθεια να προσφέρουν στο παιδί τα πάντα, οδηγεί τους γονείς σε αδιέξοδο.

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί ο παιδικός καταναλωτισμός;

Χρειάζονται σταδιακά βήματα και σταθερότητα.  Μπορείτε να του πείτε: «Νομίζω ότι όσα έχεις τώρα είναι αρκετά.  Αργότερα θα πάρουμε άλλα».

Μιλήστε του ειλικρινά, χωρίς να το παραπλανείτε, γιατί έτσι δεν το προστατεύετε από τον καταναλωτισμό.

Στόχος πρέπει να είναι η απόκτηση κριτικής στάσης απέναντι στα διαφημιζόμενα προϊόντα.

Βάλτε το να σημειώνει σε ένα χαρτί τα παιχνίδια που θα ήθελε να αγοράσει, ώστε, όταν φτάσει εκείνη η στιγμή και αφού τα συγκρίνει, να μπορεί να επιλέξει αυτό που του αρέσει περισσότερο.

Μπορείτε να επισκεφθείτε ένα κατάστημα με παιχνίδια, να το προτρέψετε να πάρει στα χέρια του το παιχνίδι που θα ήθελε να αγοράσει, να το επεξεργαστεί και να συζητήσετε τις εντυπώσεις του.  Τις περισσότερες φορές, η πραγματικότητα είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με αυτό που έχει στη φαντασία του.

Καλό είναι να του εξηγήσετε ότι δεν έχετε αρκετά χρήματα για να αγοράζετε ό,τι βλέπει.  Μην ανησυχείτε ότι θα νιώσει μειονεκτικά.  Μπορεί όμως να θυμώσει με την άρνησή σας, αν δεν έχει συνηθίσει στο μέτρο.

Φροντίστε να του προσφέρετε παιχνίδια που βοηθούν στην ανάπτυξη της φαντασίας και των δημιουργικών του ικανοτήτων.

Έχετε υπόψη ότι στον κόσμο της διαφήμισης επικρατεί η εικόνα της τελειότητας.  Επειδή, λοιπόν, τα παιδιά έχουν την τάση να μιμούνται αυτά που βλέπουν, μερικές φορές αυτό εγκυμονεί κινδύνους στην ψυχολογική τους εξέλιξη.

Τελειώνοντας, να θυμάστε ότι κανένα αντικείμενο δεν είναι ικανό να υποκαταστήσει τη σχέση σας με το παιδί.  Τα παιδιά διασκεδάζουν πολύ με παιχνίδια που προσφέρονται δωρεάν, όπως το κρυφτό και το κυνηγητό.