Πώς το χρόνιο στρες καταστρέφει την υγεία μας;

228

Η μείωση των επιπέδων στρες στον οργανισμό δε βοηθά μόνο στο να αισθανθεί κάποιος καλύτερα στο παρόν, αλλά συμβάλλει και στην προστασία της υγείας μας, σε βάθος χρόνου.

Το στρες είναι μια βιολογική απάντηση του οργανισμού απέναντι σε απαιτητικές συνθήκες της καθημερινής ζωής. Κινητοποιεί το σώμα να απελευθερώσει ορμόνες, όπως η κορτιζόλη και η αδρεναλίνη, που   προετοιμάζουν τον οργανισμό να αναλάβει δράση. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας που συντελείται οργανικά, το άτομο βρίσκεται σε κατάσταση αυξημένης εγρήγορσης, ετοιμότητας ή υπερδιέγερσης.

Οι βιολογικές συνέπειες του στρες συνήθως δε διαρκούν πολύ. Ωστόσο, κάποιοι άνθρωποι βρίσκονται σταδιακά παγιδευμένοι σε μια μόνιμη συνθήκη διαρκούς εγρήγορσης. Αυτό είναι το χρόνιο στρες. Πιθανές αιτίες του χρόνιου στρες εδράζονται σε ψυχοπιεστικές καταστάσεις που σχετίζονται με:

  • Εργασιακά περιβάλλοντα υψηλών απαιτήσεων
  • Οικονομικές δυσκολίες
  • Δύσκολες διαπροσωπικές σχέσεις

Η βίωση του στρες επί μακρόν τοποθετεί πίεση στο σώμα για μια παρατεταμένη χρονική περίοδο. Αυτή η συνθήκη μπορεί να οδηγήσει σε μια γκάμα συμπτωμάτων και να αυξήσει τον κίνδυνο εκδήλωσης συγκεκριμένων παθήσεων.

Η IL-6 είναι μια πρωτεΐνη που παράγεται από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος και συσχετίζεται με πολλές και σοβαρές ασθένειες. Σε πρόσφατη μελέτη, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο διαπίστωσαν, ότι στο αίμα των ατόμων που ζούσαν με μόνιμο στρες, η ιντερλευκίνη 6 ήταν αυξημένη σε υψηλά επίπεδα.

Η μείωση των επιπέδων στρες στον οργανισμό δε βοηθά μόνο στο να αισθανθεί κάποιος καλύτερα στο παρόν, αλλά συμβάλλει και στην προστασία της υγείας μας, σε βάθος χρόνου. Κάποιες στρατηγικές που μπορείτε να υιοθετήσετε στην καθημερινότητά σας αν αισθάνεστε συχνά πιεσμένοι είναι:

  • Προσδιορίστε με ακρίβεια την πηγή του στρες. Από τη στιγμή που γνωρίζετε τι σας ενοχλεί, δημιουργήστε ένα πλάνο για να το αντιμετωπίσετε. Θέστε πιο ρεαλιστικές προσδοκίες από τον εαυτό σας και από τους άλλους, ή αναζητείστε βοήθεια για τις δουλειές του σπιτιού ή για εργασιακά project. Φτιάξτε μια λίστα με τις υποχρεώσεις σας, εκτιμήστε τις προτεραιότητές σας και αποκλείστε όσες δεν είναι επείγουσες.
  • Χτίστε ισχυρές σχέσεις. Έχει αποδειχθεί ότι οι αρνητικές ή εχθρικές σχέσεις με τον/τη σύζυγο προκαλούν άμεσες αλλαγές στην έκκριση ορμονών που σχετίζονται με την απελευθέρωση στρες στον οργανισμό. Από την άλλη πλευρά, οι θετικές σχέσεις μπορούν να λειτουργήσουν ως καταλύτης εκτόνωσης του άγχους. Απευθυνθείτε σε μέλη της οικογένειας ή κοντινούς φίλους και μοιραστείτε μαζί τους το δύσκολο βίωμα.
  • Ασκηθείτε. Η σωματική άσκηση αυξάνει την παραγωγή ενδορφινών, που δρουν ως φυσική ενδυνάμωση της διάθεσης. Δεσμεύστε τον εαυτό σας σε μια καθημερινή βόλτα με τα πόδια, μια μικρή αλλαγή που μπορεί να φέρει σημαντική διαφορά στο συναίσθημα.
  • Ξεκουράστε το μυαλό σας. Σύμφωνα με μελέτη της Αμερικάνικης Ένωσης Ψυχολόγων που διενεργήθηκε το 2012, το στρες κρατά ξύπνιους μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες παραπάνω από το 40% του ενήλικου πληθυσμού. Προκειμένου να εξασφαλίστε τις απαιτούμενες 7-8 ώρες βραδινού ύπνου, περιορίστε την κατανάλωση καφεΐνης, αποφύγετε να έχετε στο υπνοδωμάτιό σας πηγές «απόσπασης», όπως η τηλεόραση ή οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και επιδιώξτε να πηγαίνετε για ύπνο την ίδια ώρα κάθε βράδυ. Πλήθος ερευνών επιβεβαιώνουν ότι δραστηριότητες, όπως η γιόγκα ή οι ασκήσεις χαλάρωσης όχι μόνο βοηθούν στη μείωση του στρες, αλλά επιπλέον ενισχύουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού.
  • Αναζητήστε βοήθεια. Αν εξακολουθείτε να νιώθετε κατακλυσμιαίο στρες επί μακρόν, στραφείτε σε έναν εξειδικευμένο επαγγελματία ψυχικής υγείας. Η  γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία (CBT) έχει θεμελιωμένη αποτελεσματικότητα στις αγχώδεις διαταραχές. Σε δομημένες συνεδρίες, ο θεραπευτής ισχυροποιεί το άτομο να αναδιαμορφώσει τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές που σχετίζονται με τους εκλυτικούς παράγοντες άγχους

 

Σημάδια και συμπτώματα χρόνιου στρες

  • υπερβολική ευερεθιστότητα
  • κόπωση
  • πονοκέφαλοι
  • δυσκολία ή και ανικανότητα συγκέντρωσης
  • γρήγορες, αποδιοργανωμένες σκέψεις
  • δυσκολία στον ύπνο
  • προβλήματα πέψης
  • αλλαγές στην όρεξη
  • αίσθημα «αβοήθητου»
  • υποκειμενική αίσθηση απώλειας ελέγχου
  • χαμηλή αυτοεκτίμηση
  • απώλεια σεξουαλικής διάθεσης
  • συχνές λοιμώξεις, ιώσεις ή κρυολογήματα